Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; przebaczajcie, a będzie wam przebaczone.
Uwspółcześniona Biblia Gdańska Łk 6,37

Nigdy nie pomyślałabym, że ja osoba tak bardzo nienawidząca kiedyś innych będę pisała tyle o nienawiści i przebaczeniu. Sama tak bardzo nienawidziłam, że potrzebowałam się od tego niszczącego uczucia jak najszybciej uwolnić. Niestety zrozumienie tego zajęło mi wiele czasu. Dziesiątki lat żyłam szczerze nienawidząc innych i przez te wszystkie lata skutki nienawiści odczuwałam bardzo dotkliwie na sobie. Dzięki Bogu w końcu zrozumiałam jak bardzo nienawiść niszczy mnie.

Każdy wie że Bóg karze przebaczać. Świadomość tego jednak to za mało abyśmy chcieli przebaczać. Aby szczerze przebaczyć musimy zrozumieć, dlaczego warto przebaczyć. Przebaczenie wiąże się z nienawiścią nierozerwalnie. Musimy bowiem przestać nienawidzić, aby przebaczyć. Ja szczerze nie chciałam przebaczyć. Uważałam, że ci, którzy mnie skrzywdzili nie zasługują na przebaczenie. Chciałam ich nienawidzić. Nie zdawałam sobie sprawy z tego, że przez to, że ich ciągle nienawidzę niszczę siebie.

Ból w brzuchu na myśl o nich, życzenie im najgorszego, chęć zemsty, ciągłe rozmyślanie o tym, co oni mi zrobili to była codzienność. I gdyby mi ktoś powiedział wybacz im tak po prostu to bym była oburzona. Nie potrafimy wybaczyć dopóki nie zrozumiemy, że to jest najlepsza rzecz jaką możemy zrobić dla siebie samych. Nie dla tych osób, których nienawidzimy, ale dla siebie samych. Bo co nam daje ta ciągła nienawiść? Nerwy, stres, żal, gniew, wszystkie negatywne uczucia, które nie są obojętne przecież dla naszego organizmu.

Kiedy nienawidzimy to ciągle trwamy w tym stanie cierpienia. Ktoś nas skrzywdził 10 lat temu, a my ciągle to rozdrapujemy. Pytanie tylko po co? Sama wiem jak ciężko jest się z tego uwolnić, ale musimy to zrobić. Dopóki tego nie zrobimy nasze cierpienie może trwać nawet całe nasze życie. W takim wypadku więc cierpimy z powodu jakiegoś zdarzenia ciągle. Pozwalamy wiec, aby jedna sytuacja czy krzywda zdominowała całe nasze życie. Tym, którzy nas krzywdzą w zasadzie o to właśnie chodzi, abyśmy nie tylko cierpieli raz, ale zawsze.

Ja nie dam swoim wrogom tej satysfakcji. Ale podniosę się ze swojej rozpaczy, otrząsnę się i pójdę dalej. Dlaczego to my mamy być powaleni i przegrani, skoro to ktoś źle wobec nas postąpił? Nie dajmy się pokonać nigdy, ale po każdym ciosie wstawajmy, i nauczmy się w końcu stosować uniki. Wychodźmy ze złego środowiska, odsuwajmy się od fałszywych przyjaciół i nie trwajmy w toksycznych związkach.

Nigdy nasze życie nie poprawi się jeżeli nie nauczymy się wyciągać wniosków i nie zrozumiemy, że życie na tym świecie nie możliwe jest bez trudnych doświadczeń. Nie tylko ktoś wobec nas postępuje źle, ale bywa, że i my też kopiemy pod innymi dołki i nie raz w nie wpadamy Jesteśmy przecież tylko ludźmi. Skoro więc sami idealni nie jesteśmy przestańmy też tego ideału oczekiwać od innych.

Bądźmy realistami i zanim innych kompletnie przekreślimy przyjrzyjmy się w lustrze krytyki wobec siebie samych. Łatwej będzie nam przebaczyć innym, kiedy dostrzeżemy swoje własne błędy I porażki. Nauczmy się od Boga nie przekreślać człowieka, a potępiać zły czyn. Bóg kocha człowieka, a nienawidzi grzechu. Tak samo my powinniśmy skarcić złe zachowanie, a nie przekreślić jedni drugich od razu nawzajem.

Kiedy przebaczymy innym nie musimy od razu wpadać sobie w ramionek. To jest ok jeśli dalej każdy z dala od siebie będzie żył swoim życiem. Przebaczając innym porzucamy nienawiść i nie pozwalamy jej dłużej dominować naszego życia. Nie bądźmy jednymi z tym tak zwanych hejterów, którzy nie mają nic lepszego w życiu do robienia oprócz nienawidzenia. Koncentrowanie się w życiu na nienawiści to chyba jeden z najgorszych możliwych scenariuszy jaki człowiek może dla siebie wybrać. Bądźmy mądrzy i wybierajmy lepiej.

A gdy stoicie, modląc się, przebaczcie, jeśli macie coś przeciwko komuś, aby i wasz Ojciec, który jest w niebie, przebaczył wam wasze przewinienia.
Uwspółcześniona Biblia Gdańska Mk 11,25

Dlatego mówię ci: przebaczono jej wiele grzechów, gdyż bardzo umiłowała. A komu mało przebaczono, mało miłuje.
Uwspółcześniona Biblia Gdańska Łk 7,47