Jezus mówi o wybaczeniu w wielu miejscach w Biblii, ale nie jest nam łatwo wybaczyć. Dzieje się tak, dlatego że musimy wybaczyć sobie i innym złe rzeczy. Musimy do nich wrócić wspomnieniami, czego najczęściej unikamy. Jest to normalne reakcja człowieka na ból. Nie ma niestety drogi na skróty. Kiedy pisałam swoją pierwszą książkę o swoim życiu to czułam ten ból. Odświeżyly  się w mojej głowie najstarsze rany.

Przypomniałam sobie sytuacje, których nie popamiętałam kilkanaście lat. Ba nie chciałam ich pamiętać. Jednak to doświadczenie przyniosło tylko pozytywne rezultaty w moim życiu, mimo że było bolesne. Nie ma zwycięstwa bez bólu. My często jednak tak bardzo nie chcemy już odczuwać tego bólu nigdy więcej, że nie, potrafimy i nie chcemy się z nim zmierzyć. Jest jednak różnica między cierpieniem ciągłym mimo że mniejszym, niż cierpieniem większym, ale jednorazowym.

Kiedy w końcu rozprawimy się w swojej głowie ze swoimi największymi obawami, strachami i bólami to przestaniemy się bać. Człowiek musi skonfrontować się z wrogiem, zanim go pokona. Jesteśmy czasami swoimi największymi wrogami, bo trzymamy samych siebie w tej niewoli przeszłości. Okazuje się, że nie takie to wszystko straszne jak nam się wydawało, kiedy już to przejdziemy. Każdy popełnia błędy, najważniejsze jednak, aby one nie trwały w nieskończoność.

Musisz przebaczyć sobie, najbliższym i innym ludziom. Dlatego że Bóg kocha wszystkich ludzi nie tylko nas. Ty popełniasz błędy ja popełniam błędy nie istnieją ludzie idealni. Nie musisz wcale przyjaźnić się z osobą, która cię zraniła jeśli już dalej nie potrafisz, ale wybacz jej dla własnego spokoju ducha. Nie chcesz chyba, aby ciągle ta sama sprawa zaprzątała Twoj umysł, skoro to już przeszłość. Skup się na tym, co przed Toba, bo może się okazać, że przez ciągle patrzenie za siebie nie dostrzeżesz najlepszego przed sobą.

„Napominający z łagodnością krnąbrnych, w nadziei, że Bóg przywiedzie ich kiedyś do upamiętania i do poznania prawdy”.

„Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania”.